Skąd we mnie to światło?

To opowieść o świetle, które pojawia się wtedy, gdy wszystko inne gaśnie oraz o chwili, w której zostaję sama ze sobą i zaczynam zadawać pytania, na które wcześniej nie miałam odwagi.
Ta piosenka powstała z ciszy oraz z momentów, w których życie rozsypywało się na kawałki. Mówię w niej o tym, co niewidoczne na pierwszy rzut oka, o bliznach ukrytych pod codziennością, jak również
o sile, która nie krzyczy, ale trwa.
Z czasem zaczynam rozumieć, że to światło nie przyszło z zewnątrz. Ono zawsze było we mnie, ciche, uparte i obecne, nawet wtedy, gdy nie miałam już sił, żeby je zauważyć.

𝐓𝐞𝐤𝐬𝐭 𝐩𝐢𝐨𝐬𝐞𝐧𝐤𝐢:

Zwrotka 1
Znów nie zasnę do rana,
patrzę w sufit jak w ekran.
W głowie tysiąc pytań krąży,
a jedno wraca wciąż.

Kiedy świat się rozsypał,
jak kubek na kafelkach,
coś mnie trzymało za rękaw,
choć byłam całkiem sama, sam na sam.

Refren
Skąd we mnie to światło,
gdy gasną wszystkie dni,
kto je tu zapalił,
kiedy nie miałam sił?
Skąd we mnie to światło,
co świeci mimo łez,
jak cichy znak,
że jeszcze
nie skończył się mój sen?

Zwrotka 2
Noszę blizny pod swetrem,
udaję,
że nie pękam,
ale kiedy znów się potknę,
wstaję szybciej,
niż bym mogła chcieć.

Może to twoje słowa,
które zostawiłeś w drzwiach,
albo szept,
co w środku mówi:
„Jeszcze raz spróbuj,
jeszcze raz”.

Refren
Skąd we mnie to światło,
gdy gasną wszystkie dni,
kto je tu zapalił,
kiedy nie miałam sił?
Skąd we mnie to światło,
co świeci mimo łez,
jak cichy znak,
że jeszcze
nie skończył się mój sen?

Bridge
Może to strach się wypala,
może to miłość tak działa,
może się uczę na nowo
trzymać się siebie,
nie słów.

Refren
Skąd we mnie to światło,
gdy gasną wszystkie dni,
może to ja je niosę,
choć tak długo bałam się.
Skąd we mnie to światło,
już nie chcę chować go,
niech świeci ponad wszystkim,
co kiedyś mówiło „dość”.

#MostPrzestrzeniMożliwości #KlaudiaŻak