Odchodzę

To dla mnie coś więcej niż pożegnanie… To własna zgoda na odejście od pozorów, kłamstw i wszystkiego, co przestaje być zgodne z nami, naszymi wartościami i sumieniem. Nie musimy trwać w miejscach, relacjach ani przekonaniach tylko dlatego, że kiedyś stały się częścią naszego życia. Mamy prawo zostawić to, co nie jest nasze, z czym się nie zgadzamy i co odbiera nam wewnętrzny spokój…

𝐓𝐞𝐤𝐬𝐭 𝐩𝐢𝐨𝐬𝐞𝐧𝐤𝐢:

Zwrotka 1
Za długo stałam tam,
gdzie gasło światło dnia.
Za długo niosłam ciszę,
której nikt już nie chciał znać.

I choć uczyli mnie,
że trzeba ciągle trwać.
Ja dzisiaj wybieram siebie,
zanim zgubi mnie ten świat…

Nie chcę już być odbiciem
cudzych lęków i ich słów.
Nie chcę budować mostów tam,
gdzie płonie każdy mur.

Za wiele masek widziałam
wśród codziennych twarzy,
a prawda coraz częściej umierała
wśród komentarzy…

Refren
Odchodzę, ale nie z pustymi rękami.
Niosę serce, które przeszło burze
i kłamstwa za nami.

Odchodzę, bo chcę jeszcze umieć czuć.
W świecie kopii i hałasu
nie chcę siebie zgubić już.

Odchodzę tam, gdzie
dusza jeszcze ma znaczenie,
gdzie człowiek nie jest tylko
cyfrowym wspomnieniem.

I choć zamykam drzwi,
nie gaszę swoich marzeń,
bo prawdziwa siła rodzi się
pośród pożegnań…

Zwrotka 2
Pamiętam ludzi, którzy
patrzyli prosto w oczy
i rozmowy, które miały ciężar,
sens i swoją moc.

Dzisiaj wszystko szybsze,
zimniejsze z każdym dniem,
a ja wciąż wierzę w prawdę,
zanim zniknie całkiem gdzieś.

Nie sprzedam swojej twarzy
za chwilowy blask.
Nie oddam swojej duszy
za perfekcyjny kadr.

Bo przyszłość bez sumienia
stanie się pustym szkłem,
a ja chcę jeszcze słyszeć
prawdziwy ludzki szept…

Refren
Odchodzę, ale nie z pustymi rękami.
Niosę serce, które przeszło burze
i kłamstwa za nami.

Odchodzę, bo chcę jeszcze umieć czuć.
W świecie kopii i hałasu
nie chcę siebie zgubić już.

Odchodzę tam, gdzie
dusza jeszcze ma znaczenie,
gdzie człowiek nie jest tylko
cyfrowym wspomnieniem.

I choć zamykam drzwi,
nie gaszę swoich marzeń,
bo prawdziwa siła rodzi się
pośród pożegnań.

Most
Może kiedyś świat przypomni sobie ciszę
i dotyk dłoni, ważniejszy niż milion wyświetleń.
Może jeszcze człowiek wygra z własnym cieniem,
zanim wszystko stanie się tylko obrazem i wspomnieniem.

Zakończenie
Odchodzę spokojnie,
bez gniewu i bez wojny.
Zostawiam ślady tam,
gdzie byłam naprawdę sobą.

I jeśli ktoś zapyta kiedyś,
dlaczego zniknęłam…
Powiedz tylko, że wybrałam prawdę,
zanim świat o niej zapomniał…

#MostPrzestrzeniMożliwości #KlaudiaŻak