Komu postawisz pomnik?

To refleksyjna piosenka o drodze człowieka, który szuka wartości poza uznaniem, nagrodami i cudzym zachwytem. To opowieść o twórczości, ambicji i pytaniu, co naprawdę pozostaje po nas, kiedy gasną światła i milkną oklaski. Utwór przypomina, że największym śladem człowieka nie zawsze jest sukces widoczny dla świata, ale dobro, prawda i rzeczy stworzone z autentycznej potrzeby serca.

𝐓𝐞𝐤𝐬𝐭 𝐩𝐢𝐨𝐬𝐞𝐧𝐤𝐢:

Zwrotka 1
Kto ci wcisnął do rąk ten medal
i kazał myśleć, że to cel?
Patrzysz w lustro po cudzych brawach,
jakby miały ci kupić sens.

Liczyłeś ukłony jak monety,
stawiałeś serce pod cudzy sąd.
A w kieszeni, zamiast odpowiedzi,
tylko kurz i ten sam błąd.

Pre refren
Bo nagroda świeci z daleka
i łatwo za nią zgubić twarz.
Biegniesz szybciej, a ona znika,
zostawia tylko pusty ślad.

Refren
Komu postawisz pomnik,
gdy ręce masz od gliny?
Komu postawisz pomnik,
gdy sam się stajesz cieniem?

Nie dla braw,
nie dla blasku,
nie dla ślepej gry.
Komu postawisz pomnik,
gdy nikt nie zada pytań: po co ty?

Zwrotka 2
Widziałem takich, co zjadali
swój dzień za jeden ciepły gest.
Mówili: „Jeszcze tylko chwila,
jeszcze raz i już będzie sens”.

A potem noc ich rzeźbiła,
w twarzach mieli coraz mniej.
I tylko dłonie, ciągle w ruchu,
jakby chciały dogonić cień.

Pre refren
Bo nagroda świeci z daleka
i łatwo za nią zgubić twarz.
Biegniesz szybciej, a ona znika,
zostawia tylko pusty ślad.

Refren
Komu postawisz pomnik,
gdy ręce masz od gliny?
Komu postawisz pomnik,
gdy sam się stajesz cieniem?

Nie dla braw,
nie dla blasku,
nie dla ślepej gry.
Komu postawisz pomnik,
gdy nikt nie zada pytań: po co ty?

Bridge
Może twórca nie chce złota,
może chce zostawić ślad.
Żeby ogień nie był handlem,
żeby z ciszy rodził blask.

Niech nie mierzą cię oklaskiem
ani chwilą, która mija.
Prawdziwa praca nie błyszczy,
ona trwa, gdy gaśnie chwila.

Refren finałowy
Komu postawisz pomnik,
gdy ręce masz od gliny?
Komu postawisz pomnik,
gdy sam się stajesz cieniem?

Nie dla braw,
nie dla blasku,
nie dla ślepej gry.
Komu postawisz pomnik,
gdy sens nie czeka w tobie dziś?

Komu postawisz pomnik,
gdy zostaje tylko pył?
Komu postawisz pomnik,
jeśli nie tym, co szli?

#MostPrzestrzeniMożliwości #KlaudiaŻak