Światło w nas

To bardzo osobista opowieść o miłości, która pozostaje w sercu mimo upływu czasu, rozstań i życiowych ran. To refleksja nad tym, skąd bierze się w człowieku zdolność do kochania, nawet wtedy, gdy doświadczenia uczą ostrożności. Utwór opowiada o wewnętrznym świetle, które nie gaśnie, o pamięci bliskiej osoby oraz o uczuciach, które pozostają częścią nas niezależnie od okoliczności…

„Pomimo tylu ran, wciąż wiem, jak pięknie jest kochać.”

𝐓𝐞𝐤𝐬𝐭 𝐩𝐢𝐨𝐬𝐞𝐧𝐤𝐢:

Zwrotka 1
Nauczono mnie kochać, cicho, bez słów,
Między gestem a ciszą, między wczoraj a tu.
Nikt nie mówił, że łatwo, nikt nie dał map,
A ja niosę to światło, choć tyle mam ran.

Pre refren
Skąd we mnie ta siła, skąd ten żar,
Gdy wszystko pękało, ja wciąż chciałam trwać.

Refren
Światło w nas, nie gaśnie nigdy,
Nawet kiedy noc zakrywa dzień.
W sercu mam to jedno miejsce,
Gdzie wciąż żyje twój cień.

Pomimo tylu ran, ja czuję i wiem,
Jak pięknie jest kochać, choć boli jak sen.
Światło w nas, prowadzi mnie,
Nawet gdy gubię się.

Zwrotka 2
Skąd we mnie ta miłość do ciebie wciąż trwa,
Choć tyle już było, choć pękła nie raz.
Każde słowo jak echo, każdy dotyk jak znak,
Że to, co prawdziwe, nie znika ot tak.

Pre refren
I nawet gdy milczysz, ja słyszę sens,
Bo miłość zostaje, gdy wszystko chce zgasnąć gdzieś.

Refren
Światło w nas, nie gaśnie nigdy,
Nawet kiedy noc zakrywa dzień.
W sercu mam to jedno miejsce,
Gdzie wciąż żyje twój cień.

Pomimo tylu ran, ja czuję i wiem,
Jak pięknie jest kochać, choć boli jak sen.
Światło w nas, prowadzi mnie,
Nawet gdy gubię się.

Bridge
Nie pytam już dokąd,
Nie liczę już strat.
Bo jeśli to miłość,
To przetrwa i czas.

Refren finałowy
Światło w nas, wciąż się tli,
W każdym słowie, w każdym dniu.
Choćby świat się zmienił,
Ja wciąż wracam tu.

Pomimo tylu ran, ja czuję i wiem,
Jak pięknie jest kochać, to więcej niż tlen.
Światło w nas, to jesteś ty,
I to, co zostaje we mnie.

#MostPrzestrzeniMożliwości #KlaudiaŻak