Wierzę w jutro
Nie zawsze wierzę dlatego, że jest dobrze. Czasem wierzę właśnie dlatego, że nie jest…
Są chwile, kiedy człowiek traci zaufanie, kiedy obietnice pękają, a bliskość okazuje się odległością. Zostaje cisza, ciężar pod żebrami i pytanie, ile jeszcze można unieść…
A jednak gdzieś pod tym wszystkim pozostaje mała iskra. Niepozorna, zmęczona, ale uparcie żywa.
𝐓𝐞𝐤𝐬𝐭 𝐩𝐢𝐨𝐬𝐞𝐧𝐤𝐢:
Zwrotka 1
Leży mi dusza na dnie,
i nic jej stamtąd nie wyciągnie.
Tyle twarzy, tyle obietnic,
a każda pękła mi w dłoni.
Patrzę, jak blednie ten blask,
jakby chciał odejść bez słowa.
Miałem w ludziach swój dom,
teraz ten dom jest z popiołu.
I ciągle stoję tu sam,
z tym ciężarem pod żebrami.
Ty obok, a jednak daleko,
jakby nas nie było wcale.
Pre refren
A jednak coś jeszcze drży,
pod tym całym zimnym murem.
Kiedy noc zaciska zęby,
ja nie puszczam tej nadziei.
Refren
Wierzę w jutro,
wierzę w jutro,
choć dziś pęka mi głos.
Wierzę w jutro.
Jestem tu,
a ty przy mnie,
a jakby nas nie było.
Wierzę w jutro.
Zwrotka 2
Nie ufam już łatwym słowom,
bo za dużo w nich było rdzy.
Nie chcę kolejnych pięknych masek
i pustych „zostań, gdy świt”.
Ale w kieszeni mam iskrę,
małą, upartą, zmęczoną.
Nawet gdy gaśnie mi światło,
ona nie chce zejść na dno.
Bo widziałem już dzień,
co rodził się z najgorszej nocy.
Widziałem pęknięte serca,
co wracały do mocy.
Pre refren
A jednak coś jeszcze drży,
pod tym całym zimnym murem.
Kiedy noc zaciska zęby,
ja nie puszczam tej nadziei.
Refren
Wierzę w jutro,
wierzę w jutro,
choć dziś pęka mi głos.
Wierzę w jutro.
Jestem tu,
a ty przy mnie,
a jakby nas nie było.
Wierzę w jutro.
Bridge
Jeśli mam iść przez ten mrok,
to pójdę, choć boli każdy krok.
Niech mi się świat dziś rozsypie,
ja z ruin nauczę się żyć.
Ty trzymaj mnie, gdy się chwieje
mój oddech, mój ostatni front.
Bo nawet kiedy nic nie widać,
ja wiem, że wróci stąd blask.
Refren finałowy
Wierzę w jutro,
wierzę w jutro,
choć dziś pęka mi głos.
Wierzę w jutro.
Jestem tu,
a ty przy mnie,
a jakby nas nie było.
Wierzę w jutro.
#MostPrzestrzeniMożliwości #KlaudiaŻak
