Życiowy sztorm

To morska opowieść o chwilach, które wydają się silniejsze od nas, bo każdy z nas prędzej czy później przechodzi przez własny sztorm. Są dni, kiedy wszystko zdaje się rozpadać, wiatr niesie zwątpienie, a piach sypie prosto w oczy. Ten utwór przypomina, że nawet największa burza nie trwa wiecznie… W końcu przychodzi spokojny poranek, a wraz z nim siła, by spojrzeć na świat z nową nadzieją…

𝐓𝐞𝐤𝐬𝐭 𝐩𝐢𝐨𝐬𝐞𝐧𝐤𝐢:

Zwrotka 1
Morze dziś mówi językiem fal,
Nie pyta nikogo, dokąd ma gnać.
Każdy zamek z piasku zna,
Bo potrafi w jednej chwili go zabrać.

W ich potędze ukryta prawda trwa,
Że nic nie jest dane nam na zawsze.
Woda cierpliwie zbiera swą moc,
By pokazać, ile znaczy odwaga.

Refren
To tylko życiowy sztorm,
Choć wiatr chce zgasić każdy ślad.
Przyjdzie poranek, ucichnie gniew,
I znowu rozjaśni się świat.

Przestanie w oczy sypać piach,
Niebo odzyska błękit swój.
Otworzysz oczy ze zdumienia,
Jak piękny potrafi być świat.

Zwrotka 2
Statki kołysze niespokojny wiatr,
Każdy z nich niesie własny los.
Maszty skrzypią, liny drżą,
A jednak płyną prosto w noc.

Bo nawet największa morska dal,
Nie zatrzyma śmiałych serc.
Każda fala uczy nas,
Jak po burzy silniej żyć.

Refren
To tylko życiowy sztorm,
Choć wiatr chce zgasić każdy ślad.
Przyjdzie poranek, ucichnie gniew,
I znowu rozjaśni się świat.

Przestanie w oczy sypać piach,
Niebo odzyska błękit swój.
Otworzysz oczy ze zdumienia,
Jak piękny potrafi być świat.

Bridge
Każdy ocean ma swój kres,
Każda burza kiedyś śpi.
A horyzont czeka tam,
Gdzie nadzieja budzi dni.

Refren finałowy
Więc gdy znów usłyszysz wiatr,
Nie bój się wypłynąć w dal.
Bo po każdym życiowym sztormie,
Spokojniejsze stają się fale.

I wtedy zrozumiesz bez słów,
Że to nie burza była końcem,
Lecz początkiem drogi,
Ku nowemu, pięknemu dniu.

#MostPrzestrzeniMożliwości #KlaudiaŻak